Magicznie

Imię: Ai
Nazwisko: Yukitora
Wiek: 4000
Moc: Włada kosą, podobnie jak jej partnerka do misji, może być człowiekiem, może zachwycać wszystkich mężczyzn, panuje nad powietrzem i warunkami atmosferycznymi. Bardzo szybko się porusza.
Charakter: Mimo, że tak nie wygląda, jej ranga chyli się ku upadłemu aniołowi, jako że tylko wypełnia misję, a nie wierzy w Boga i morduje ludzi, którzy ją wkurzyli. Często jest okrutna i złośliwa. Mimo tego, że jest otoczona wianuszkiem ludzkich żyć, to jest sama. Wraz z kosą jest spostrzegana jako  White Lady Death. Jest bardzo wybuchową zabijaką, dlatego Etain musi ją powstrzymać od złości. Nigdy nie doświadczyła prawdziwej miłości. Dusze tych, których zabiła, zjada, aby zdobyć większą siłę. Kocha bogactwo.
Towarzysz: Czarno-biały (to zależy od humoru) kruk Salvatore

Zdjęcie:

Błysk w lesie.  W mig znikły jej skrzydła, ubrania. Stała się nagą kobietą.
- Dobra, teraz włożę ubranie...
- Co ty robisz? - usłyszała ludzki głos.
Był to mężczyzna, wyraźnie napalony, bo patrzył na jej nagie ciało.
- Czego? - warknęła Ai. - Już na polanie nie wolno być nagim?
Mężczyzna-zboczeniec podszedł do niej, ale ona szybko chwyciła kosę i odcięła mu głowę.Jej kosa była tak szybka, że nawet krew się nie polała.
Ciało się rozpadło i z niego została świecąca kula. Ludzka dusza.
Ai podeszła do tej kuli, wzięła dą do ust i połknęła. Oblizała wargi ze smakiem.
- Teraz mogę się ubrać.
Sprawiła że jej kosa znikła. Ubrała się tak, w jakim ubraniu była aniołem. Przypominała dodatkowo niskim wzrostem lolitkę.

- Mmmmm.... - ziewnęła Ai - Pójdę do kawiarni i wezmę sobie lody i kawę. Niebiańskie jedzenie jest o połowę mniej smaczne od ludzkiego. Tylko owoce mi smakują.
Wyszła z lasu i znalazła się w mieście.
- Tokio... To uwielbiam. Miejsce gdzie mnie nikt nie wkurzy. - zastanowiła się Ai. Weszła do kawiarni. Wypiła kawę i zjadła 3-gałkowego loda. I zanim kelnerka zauważyła, Ai wyszła z kawiarni, zostawiając pieniądze tego mężczyzny, którego dzisiaj zabiła.
W ręce poczuła drżenie. Westchnęła i weszła w ciemny zaułek, gdzie nikogo nie było. Nacisnęła mocno tarczę zegara i pojawił się kolorowy hologram długowłosej anielicy z kosą.
- Etain - mruknęła Ai.
- Ai, gdzie ty jesteś? Wracaj natychmiast do nieba. Obszar Skypiea.Wzięłam dodatkową misję - powiedziała anielica i się rozłączyła. Ai westchnęła. Wyprostowała się i silą woli wyrosły jej skrzydła. Dodatkowo towarzyszyła jej świetlista aura. Ai się schyliła i poleciała do nieba w obszar Skypiea.

Znalazła się w Skypiei. Tam czekała na nią Etain. Gdyby nie miała takiego spokoju, pewnie by wrzasnęła na Ai.
- Mamy znaleźć pieska prezydenta. - powiedziała krótko Etain. Ai spojrzala na nią jakby jej odbiło.
- Bez jaj*. Nie zapominaj, że jestem od zabijania! - zdenerwowała się Ai.
Całe niebo na świecie zaszumiało złowrogo. Tylko Ai mogla kontrolować pogodę. W oddali grzmotnął piorun. To było jak trzęsienie ziemi.
- Uspokój się, Ai - warknęła Etain. Wszystko ustało

*przepraszam za wyrażenie

* Fessi wyszła z domu razem z króliczkiem na rękach. *
-F- Hmm, Sofi !! Nie mów że ty to zrobiłaś!!?? - zszokowana Fessi położyła Sofi na ziemi.
* Fessi miała całą sukienkę mokrą, ( Sofi się zsikała ) . *
-S- Musiałam ..
* Fessi przecząco pokiwała głową. *
-F- Choć my...

- Niech ci będzie. A teraz siadaj z powrotem. Widzisz wszystko się uspokoiło.
Tofik położył się niepewnie na kolanach Angel.

Ale niestety nie znalazła żadnego zwierzaka na treningu, co ją diabelnie wkurzyło i zaczęła ścigać Salvatore'a. Kruk był szybki i znalazł się na Karaibach. Znowu niebo zrobiło się burzowe. Ai była zdenerwowana.
- No nic, idę pomęczyć świat suszą. - mruknęła. Zeskoczyła z chmury i poderwała swoje skrzydła. Zniżyła się, a promienie słońca poszły za jej przykładem i powodowały suszę na świecie. Po dziecięciu minutach Ai przestała męczyć świat i wróciła do nieba, a słońce się schowało za chmurami.

Ai się strasznie nudziła, więc postanowiła sprawdzić jak się ma świat. Zobaczyła, że jest deszcz i nie ma suszy, więc się rozzłościła:
- Moja robota.... Kto mi sprawił deszcz, tylko ja umiem kontrolować pogodę! - krzyknęła. Na jej palec kapnęła kropla deszczu. Wzięła palec do ust. Słony. - I nawet nie prawdziwy. KTO MI TO ZROBIŁ!!??